Całka nieoznaczona
Całka nieoznaczona – jedno z podstawowych pojęć analizy matematycznej. Całka nieoznaczona to zbiór funkcji pierwotnych dla danej funkcji
, czyli zbiór takich funkcji
, że dla każdego
zachodzi równość
. Wszystkie funkcje pierwotne
dla danego
różnią się jedynie o stałą, stąd można je zapisać ogólnie jako
. Operacja znajdowania funkcji pierwotnej dla danego
nazywana jest całkowaniem.
Symbolem całki nieoznaczonej jest symbol
wprowadzony w 1686 roku przez niemieckiego matematyka i filozofa Gottfrieda Leibniza. Na końcu zapisu całki umieszczana jest litera
a następnie symbol zmiennej, względem której wykonywane jest całkowanie. Tak więc całą rodzinę funkcji pierwotnych można zapisać w następujący sposób:
W zapisie tym funkcję
nazywa się funkcją podcałkową, zmienną
zmienną całkowania, zaś stałą
- stałą całkowania.
Każda funkcja ciągła ma całkę nieoznaczoną czyli także funkcję pierwotną. Również niektóre funkcje nieciągłe mają całki nieoznaczone.
Spis treści |
[edytuj] Twierdzenia
Jeśli
jest przedziałem oraz istnieją całki nieoznaczone funkcji
, to istnieje całka nieoznaczona funkcji f + g i zachodzi wzór:
Jeśli
jest przedziałem oraz istnieje całka nieoznaczona funkcji
, to dla każdej stałej
istnieje całka nieoznaczona funkcji af i zachodzi wzór:
[edytuj] Przykłady







[edytuj] Związek z całką oznaczoną
Całki nieoznaczone są bardzo często stosowane do obliczania całek oznaczonych. Jeśli
to wówczas całka oznaczona dana jest wzorem:






