Całka względem miary wektorowej
Całka względem miary wektorowej - rozszerzenie konstrukcji całki Lebesgue'a na miary wektorowe. Potrzeba wprowadzenia całki w nowym sensie - względem miar wektorowych - zrodziła się w wyniku wzrostu znaczenia tych ostatnich we współczesnej matematyce i zastosowaniach, np. John von Neumann zbudował mechanikę kwantową w oparciu o miary spektralne, szczególne miary wektorowe.
[edytuj] Konstrukcja
Niech M będzie niepustym zbiorem,
będzie σ-ciałem jego podzbiorów oraz niech
oznacza zbiór wszystkich
-mierzalnych, ograniczonych odwzorowań zbioru M w ciało skalarów K. Dalej, niech E będzie ustaloną przestrzenią Banacha nad K oraz
będzie miarą wektorową o ograniczonym półwahaniu, tj.
.
Jeżeli funkcja
jest
-mierzalna i przyjmuje tylko skończoną liczbę wartości, to można ją zapisać w postaci
,
gdzie
, a zbiory
są parami rozłączne i
. Wzór
określa odzworowanie liniowe przestrzeni
w przestrzeń E. Odwzorowanie to jest ciągłe oraz
. Podprzestrzeń Y jest gęsta, więc odwzorowanie Tν można jednoznacznie przedłużyć do odwzorowania ciągłego przestrzeni
w przestrzeń E, które nadal będziemy oznaczać tym samym symbolem. Oczywiście, nadal
. Jeżeli
, to zamiast Tνf piszemy też
.
Jeżeli
oraz
, to
.
Jeżeli
, a
jest ograniczoną funkcją
-mierzalną, to
,
gdzie
dana jest wzorem f0(x) = f(x), gdy
oraz f0(x) = 0, gdy
.
Jeżeli
są rozłączne, a
jest ograniczoną funkcją
-mierzalną, to
.
Analogicznie określa się całkę względem miary wektorowej przeliczalnie addytywnej.
[edytuj] Literatura
- Tsoy-Wo Ma: Banach-Hilbert Spaces, Vector Measures and Group Representations. Providence, Rhode Island: World Scientific Pub Co Inc., 2002.
- Diestel J., Uhl J.J: Vector Measures. Providence, Rhode Island: American Mathematical Society, 1977.



