Całka względem miary wektorowej

Skocz do: nawigacji, szukaj

Całka względem miary wektorowej - rozszerzenie konstrukcji całki Lebesgue'a na miary wektorowe. Potrzeba wprowadzenia całki w nowym sensie - względem miar wektorowych - zrodziła się w wyniku wzrostu znaczenia tych ostatnich we współczesnej matematyce i zastosowaniach, np. John von Neumann zbudował mechanikę kwantową w oparciu o miary spektralne, szczególne miary wektorowe.

[edytuj] Konstrukcja

Niech M będzie niepustym zbiorem, \mathfrak{M} będzie σ-ciałem jego podzbiorów oraz niech B(\mathfrak{M}) oznacza zbiór wszystkich \mathfrak{M}-mierzalnych, ograniczonych odwzorowań zbioru M w ciało skalarów K. Dalej, niech E będzie ustaloną przestrzenią Banacha nad K oraz \nu\colon \mathfrak{M}\to E będzie miarą wektorową o ograniczonym półwahaniu, tj. \|\nu\|(M)<\infty.

Jeżeli funkcja f\colon M\to K jest \mathfrak{M}-mierzalna i przyjmuje tylko skończoną liczbę wartości, to można ją zapisać w postaci

f=\sum_{j=1}^N\alpha_j\mathbf{1}_{A_j},

gdzie \alpha_1,\ldots, \alpha_N\in K, a zbiory A_1,\ldots, A_N\in\mathfrak{M} są parami rozłączne i \bigcup_{j=1}^NA_j=M. Wzór

T_\nu f=\sum_{j=1}^N\alpha_j\nu(A_j)

określa odzworowanie liniowe przestrzeni

Y=\{f\in B(\mathfrak{M})\colon\; \operatorname{card}f(M)<\aleph_0\}

w przestrzeń E. Odwzorowanie to jest ciągłe oraz \|T_\nu\|=\|\nu\|(M). Podprzestrzeń Y jest gęsta, więc odwzorowanie Tν można jednoznacznie przedłużyć do odwzorowania ciągłego przestrzeni B(\mathfrak{M}) w przestrzeń E, które nadal będziemy oznaczać tym samym symbolem. Oczywiście, nadal \|T_\nu\|=\|\nu\|(M). Jeżeli f\in B(\mathfrak{M}), to zamiast Tνf piszemy też

\int\limits_M f d\nu.

Jeżeli f\in B(\mathfrak{M}) oraz x^\star \in E^\star, to

x^\star \int\limits_M f d\nu=\int\limits_M f d(x^\star\circ \nu).

Jeżeli A\in\mathfrak{M}, a f\colon A\to K jest ograniczoną funkcją \mathfrak{M}-mierzalną, to

\int\limits_A f d\nu:=\int\limits_M f_0 d\nu,

gdzie f_0\colon M\to K dana jest wzorem f0(x) = f(x), gdy x\in A oraz f0(x) = 0, gdy x\in M\setminus A.

Jeżeli A,B\in \mathfrak{M} są rozłączne, a f\colon A\cup N\to K jest ograniczoną funkcją \mathfrak{M}-mierzalną, to

\int\limits_{A\cup B} f d\nu=\int\limits_A f d\nu+\int\limits_B f d\nu.

Analogicznie określa się całkę względem miary wektorowej przeliczalnie addytywnej.

[edytuj] Literatura

  1. Tsoy-Wo Ma: Banach-Hilbert Spaces, Vector Measures and Group Representations. Providence, Rhode Island: World Scientific Pub Co Inc., 2002. 
  2. Diestel J., Uhl J.J: Vector Measures. Providence, Rhode Island: American Mathematical Society, 1977.