Calamity Jane

Calamity Jane właściwie Martha Jane Cannary-Burke (ur. 1 maja 1852 w Princeton w stanie Missouri, zm. 1 sierpnia 1903 w Deadwood w stanie Dakota Południowa) – amerykańska rewolwerowiec, znajoma Dzikiego Billa Hickoka z ostatnich tygodni jego życia: wspólnej dwutygodniowej podróży konwojem wozów do Deadwood i paru tygodni życia w tym samym środowisku tamże, bez znaczących powiązań, pomimo rozbudowanych legend o rzekomym wspólnym dziecku parę lat wcześniej, ślubie, rozwodzie, współżycia, czy w ogóle jakiegokolwiek romansu, i jej ewidentnego przywiązania do osoby (i mitu) Hickoka a nawet fiksacji na jego tle^{[1] [2]}.

Spis treści 1 Rys biograficzny 1.1 O Jesse James 1.2 Nieścisłości dotyczące Hickoka 2 Przypisy 3 Bibliografia

[edytuj] Rys biograficzny

W 1865 w wieku kilkunastu lat wyruszyła wraz z rodzicami z rodzinnego Missouri konwojem wozów osadniczych na prawdziwie Dziki Zachód do dzisiejszej Montany (wtedy Terytorium Dakoty) i później do nowego mormońskiego miasta Salt Lake City w odizolowanym Terytorium Utah. W czasie podróży zmarła jej matka, ojciec niedługo po niej, właśnie w Salt Lake City. W ciągu kilku kolejnych lat pracowała jako kucharka, tancerka, woźnica, a jeszcze jako 15-latka zatrudniła się u niejakiej Madame Moustache, organizującej gry hazardowe w saloonach miasteczek Dzikiego Zachodu.

Uprawiała także prostytucję. Twierdziła, że była także konwojentem dyliżansów - jak również zwiadowcą w oddziałach generała George'a Crooka. W 1876 na wiosnę przybyła do Deadwood w Black Hills, gdzie niedawno odkryto złoto. Podróżowała m.in. wspólnie z Dzikim Billem Hickokiem i wieloma innymi konwojem wozów z Cheyenne^[2]. Na miejscu zajęła się zaopatrywaniem poszukiwaczy złota w przedmioty codziennego użytku.

W 1878 zajęła się pielęgnacją chorych w czasie epidemii ospy.

W 1891 wyszła za mąż za woźnicę Clintona Burke, a od 1895 zaczęła występować w rewiach i cyrkach Dzikiego Zachodu, popisując się umiejętnościami jazdy konnej i strzelaniem. Występowała między innymi w słynnej wędrowniczej rewii Buffalo Billa. W 1901 wystąpiła na Wszechamerykańskiej Wystawie w Buffalo, co skończyło się dla niej nieprzyjemnie, jako że wyrzucono ją z niej za pijaństwo. Powróciła do Deadwood, gdzie w dwa lata później zmarła w wieku 51 lat. Na jej ostatnie życzenie, została pochowana w kwaterze przystającej do grobu Hickoka na cmentarzu Mount Moriah.

W pozostawionym po sobie dzienniku zanotowała, że w 1889 spotkała Jesse Jamesa, podczas gdy historycznie wiadomo powszechnie było, że ten zginął 7 lat wcześniej, w 1882, zastrzelony przez wspólnika z bandy, Boba Forda. Jednak Calamity twierdziła, że to nieprawda, a w trumnie pochowano kuzyna Dzikiego Billa Hickoka, a prawdziwy Jesse James ukrywa się pod przybranym nazwiskiem Dalton. Z zapisków wynikało, że ów Dalton postanowił po dożyciu setki (Jesse James urodził się w 1847) ujawnić swą prawdziwą tożsamość. W połowie lat 40. XX wieku niejaki J. Frank Dalton oświadczył, że to on jest Jesse Jamesem.

Inna rozpowszechniona aczkolwiek bezpodstawna wersja dotyczy jej znajomości z Hickokiem i podaje, że spotkali się wcześniej, i 1 września 1875 r. wzięli ślub. Wkrótce potem, 25 września 1875, miała się narodzić im córka Jean Hickok McCormik, którą podobno oddali do adopcji^{[potrzebne źródło]}.

Przypisy

[edytuj] Bibliografia

• Joseph G. Rosa: Wild Bill Hickok: The Man and His Myth. Lawrence, Kansas 66049: University Press of Kansas, 1996, ss. 1-276, wszystkie. F594.H62R68R68 1996 (Library of Congress); 978'.02'092-dc20 (Dewey). ISBN 0-7006-0773-0. OCLC 95-54015.  (en)
• Martha Jane "Calamity Jane" Cannary (en). W: Find A Grave [on-line]. [dostęp 19 sierpnia 2008].