Cassiopeia A
Współrzędne: 23h23m26,00s; +58°48′54,00″![]()
| Cassiopeia A | |
Pozostałość po supernowej Cassiopeia A (czerwony - Spitzer, pomarańczowy - HST, niebieski i zielony Chandra |
|
| Data odkrycia | 1947 |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Gwiazdozbiór | Kasjopeja |
| Typ | pozostałość po supernowej |
| Rektascensja | 23h 23m 26s |
| Deklinacja | +58° 48' 54" |
| Odległość | 10 000 ly |
| Jasność obserwowana | 6m |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Alternatywne oznaczenia | |
| SN 1680, 3C 461, G111.7-2.1 | |
Cassiopeia A (również 3C 461) – pozostałość po supernowej znajdująca się w konstelacji Żagla. Znajduje się w odległości 10 000 lat świetlnych od Ziemi.
Cassiopeia A jest pozostałością po supernowej, która wybuchła w połowie XVII wieku. Supernowa ta miała prawdopodobnie wyjątkowo niewielką jasność optyczną gdyż nieznaleziono żadnych wzmianek o eksplozji. Jest to również silne radioźródło. Obiekt ten jest najsilniejszym znanym punktowym radioźródłem niskich częstotliwości, nieuwzględniając Słońca. Fale radiowe są wywołane przez elektrony poruszające się po spirali w silnym polu magnetycznym. Cassiopeia A ma średnicę wynoszącą około 10 lat świetlnych a rozszerza z prędkością około 2200 km/s.
Cassiopeia A jest pozostałością po wybuch gwiazdy znacznie masywniejszej od Słońca. Pozostała po wybuchu gwiazda neutronowa znajduje się w pobliżu środka obiektu. Ta skolapsowana pozostałość jądra gwiazdy jest punktowym źródłem promieniowania rentgenowskiego.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
- Encyklopedia Wszechświat. Praca zbiorowa. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2006, s. 269. ISBN 978-83-01-14848-5.

