Chaim Soutine

Chaim Soutine (ur. w 1893 w Śmiłowiczach pod Mińskiem na Białorusi, zm. 9 sierpnia 1943 w Paryżu, Francja) - francuski malarz pochodzenia żydowskiego.

W 1913 wyemigrował do Paryża i blisko związał się z grupą malarzy, nazwaną później École de Paris, do której należeli m.in. Marc Chagall i Amadeo Modigliani. Główny przedstawiciel ekspresjonizmu. Wypracował własny styl, wyróżniający się jaskrawymi kolorami, energicznymi ruchami pędzla, smugami impastów. Jego obrazy nasycone są gorączkowymi emocjami. W latach 20. malował groteskowe postacie z wykrzywionymi twarzami i zdeformowanymi ciałami. Od 1925 coraz częściej w jego twórczości pojawiała się martwa natura, m.in. oskubane ptactwo i zabite zwierzęta obdarte ze skóry. Anegdota głosi, że wraz ze znajomymi malarzami wynieśli z rzeźni ubitego woła, którego Soutine trzymał wiele dni w mieszkaniu. Czekał na uzyskanie "właściwych barw" wołu, aby mógł go namalować. Lokatorzy kamienicy wezwali aż straż miejską z powodu roznoszącego się smrodu. Soutine uchodził za jednego z najbrudniejszych malarzy. Przez wiele lat Podobno nie znał nawet szczoteczki do zębów.

[edytuj] Najpopularniejsze prace

• Dziecko z zabawkami (1919)
• Piekarczyki (1922-1927)
• Zarżnięty wół (1925) porównywany do znanej pracy Rembrandta
• Ministranci (1925-1930)
• Mała dziewczynka (1927)