Daniel Passent

Skocz do: nawigacji, szukaj
Daniel Passent
Urodzony 28 kwietnia 1938
wtedy Stanisławów,
II Rzeczpospolita
obecnie Iwano-Frankowsk,
Ukraina

Daniel Passent (ur. 28 kwietnia 1938 w Stanisławowie) - polski dziennikarz i dyplomata pochodzenia żydowskiego, wieloletni felietonista tygodnika społeczno-politycznego "Polityka" i były ambasador RP w Chile. Passent jest także znany jako tłumacz, satyryk i autor książek.


Spis treści

[edytuj] Życiorys

Jako dziecko ocalony z Holokaustu, wychowywany w Berlinie przez wuja Jakuba Prawina, generała LWP i szefa Polskiej Misji Wojskowej w Berlinie, z wykształcenia ekonomista, studiował na Uniwersytecie w Leningradzie (1955/1956), na Uniwersytecie Warszawskim (1956-1960) i na Uniwersytecie Princeton (1962/1963).

Działalność dziennikarską rozpoczął w 1956 w Sztandarze Młodych gdy był studentem UW, od 1959 jest związany z "Polityką". Był m.in. korespondentem podczas wojny wietnamskiej, a od wielu lat pisze felietony. Wszedł do historii światowego dziennikarstwa, gdy na początku lat 60. zdobył prawo do publikacji pamiętników Adolfa Eichmanna - zbrodniarza hitlerowskiego, odpowiedzialnego za zagładę Żydów. "Polityka" była jednym z dwóch pism na świecie, które jako pierwsze je opublikowały. W latach 80. wielokrotnie bronił na łamach tego tygodnika decyzji o wprowadzeniu stanu wojennego oraz polityki ówczesnych władz.

W latach 1996-2001 pełnił funkcję polskiego ambasadora w Chile.

Ze związku z poetką Agnieszką Osiecką ma córkę Agatę Passent.

[edytuj] Oskarżenia o współpracę z SB

12 stycznia 2006 w programie "Misja specjalna" podano, powołując się na akta znajdujące się w IPN, nazwiska kilku dziennikarzy, którzy mieli w czasach PRL współpracować ze Służbą Bezpieczeństwa. Wśród nich był Daniel Passent, który wg dziennikarzy "Misji Specjalnej" miał zostać zarejestrowany jako tajny współpracownik o pseudonimach "Daniel" i "John". Passent zaprzeczył oskarżeniom i zapowiedział wystąpienie do Sądu Lustracyjnego o autolustrację. Jednakże 10 stycznia 2007 Sąd odmówił jej wszczęcia, gdyż w rozumieniu ustawy lustracyjnej Passent nie pełnił wtedy funkcji publicznej, ani na nią nie kandydował.

18 kwietnia 2007 w "Misji specjalnej" ponowiono oskarżenia wobec Passenta, tym razem powołując się na konkretne dokumenty udostępnione dziennikarzom przez IPN na podstawie "nowej" ustawy lustracyjnej. Z akt wynikało, że Daniel Passent został w 1961 pozyskany przez SB do współpracy na zasadzie "dobrowolności" jako kontakt poufny "Daniel". Później zmieniono pseudonim na "John", a w 1964 przekwalifikowano go z kontaktu poufnego na tajnego współpracownika. Początkowo miał dostarczać informacji m. in. o dyplomatach amerykańskich. Po tym, jak "John" poinformował, że nie utrzymuje już kontaktów z ambasadą USA, SB "zadaniowała" go do nawiązania kontaktów z dyplomatami francuskimi lub brytyjskimi. Akta, z których dziennikarze zaczerpnęli informacje, zawierają dokumenty własnoręcznie podpisane przez Passenta, a także spisane przez niego informacje (w materiale filmowym zaprezentowano odręcznie napisane pismo zatytułowane "doniesienie").

Daniel Passent odmówił wzięcia udziału w tym programie, przesyłając oświadczenie, które zostało odczytane na antenie (jego całość można znaleźć na jego blogu[1]). Napisał w nim m. in., że "nie zamierza przykładać ręki do dzikiej lustracji medialnej". Zaznacza w nim również, że został zarejestrowany i obdarzony pseudonimami bez własnej wiedzy, o czym dowiedział się z programu "Misja Specjalna" w listopadzie 2006, a następnie z innych mediów. Zapowiedział również ponowne wystąpienie o proces lustracyjny.

[edytuj] Książki

  • Bywalec
  • Bitwa pod wersalikami
  • Obywatelu, nie denerwujcie się
  • Co dzień wojna
  • Pan Bóg przyjechał do Monachium
  • Rozbieram senatora
  • Dzisiaj umrą dwie osoby
  • To jest moja gra
  • Choroba dyplomatyczna
  • Codziennik

[edytuj] Ciekawostki

Jacek Kaczmarski zadedykował m.in. jemu piosenkę "Marsz Intelektualistów"; napisał ją, jak wyjaśniał, dla tych, którzy "swoją inteligencją i swoim wykształceniem zdecydowali się służyć reżimowi wojskowemu w Polsce".[2]

[edytuj] Linki zewnętrzne

Przypisy

W innych językach