Danina miodowa

Skocz do: nawigacji, szukaj

Danina miodowa - obowiązkowe świadczenie w miodzie i wosku, nakładane przez panującego na ludność poddaną.

Pojawiła się w wieku VIII-IX, kiedy nastąpił rozkład ustroju rodowego i kształtowały się początki feudalizmu. Ziemia stała się wówczas własnością indywidualną, a miejsce wspólnoty rodowej zajęła wspólnota terytorialna - opole.

O daninie miodowej wspominają przekazy pisemne z VIII-IX w. Po Przyjęciu przez Słowian chrześcijaństwa miód i wosk był przedmiotem daniny składanej księciu i Kościołowi. Wspomina o tym Bulla gnieźnieńska (1136r.) Innocentego II. Normą była 1 donica miodu rocznie z pasieki.

[edytuj] Bibliografia

  • Bornus L. (Red.) Encyklopedia pszczelarska, PWRiL, Warszawa 1989.
Źródło: „http://pl.wikipedia.org/wiki/Danina_miodowa”