Eter dietylowy

Eter dietylowy
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny	C4H10O C2H5OC2H5
SMILES	CCOCC
Masa molowa	74,1216 g/mol
Wygląd	klarowna, bezbarwna ciecz
Identyfikacja
Numer CAS	60-29-7
Właściwości Gęstość i stan skupienia 0,7134 g/cm3 ; ciecz Rozpuszczalność w wodzie 6,9 g/100 cm3 (20°C) Temperatura topnienia -116,3°C (156,85 K) Temperatura wrzenia 34,6°C (307,75 K) Lepkość 0,224 cP
Budowa Moment dipolowy 1,15 D
Niebezpieczeństwa
Klasyfikacja UE	Treść oznaczeń: F+ - skrajnie łatwopalny Xn - szkodliwy
Temperatura zapłonu	-40°C (233,15 K)
Temperatura samozapłonu	170°C (443,15 K)
Zwroty ryzyka	R: 12-19-22-66-67
Zwroty bezpieczeństwa	S: 9-16-29-33
Numer RTECS	KI5775000
Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą warunków standardowych (25°C, 1000 hPa)

Eter dietylowy - organiczny związek chemiczny, o wzorze CH₃CH₂OCH₂CH₃ lub (C₂H₅)₂O należący do rodziny eterów, zwany często "eter etylowy" lub po prostu "eter". Poprawną nazwą jest jednak eter dietylowy.

Ciecz bezbarwna, ruchliwa, o przyjemnym zapachu, słabo rozpuszczalna w wodzie, bardzo dobrze rozpuszczalna w rozpuszczalnikach organicznych (np.: aceton, etanol, benzen).

Ma właściwości narkotyczne, nasenne i znieczulające. Zdarzają się osoby spożywające eter, popularnie nazywany kropką.

Eter dietylowy otrzymuje się w wyniku dehydratacji alkoholu etylowego (działając nań stężonym kwasem siarkowym w temperaturze 140°C). W przemyśle otrzymywany jest w wyniku dehydratacji par alkoholu etylowego przepuszczanych nad Al₂O₃ lub zeolitami.

Głównie stosowany jako:

• rozpuszczalnik - w ekstrakcji oraz w wielu syntezach organicznych (szczególnie w reakcji Grignarda),
• do uzyskiwania niskich temperatur (łaźnia laboratoryjna),
• dawniej w lecznictwie jako środek nasenny i znieczulający.

Eter dietylowy jest skrajnie łatwopalną cieczą (temperatura zapłonu: -40°C, temperatura samozapłonu 170°C). Z powietrzem (i tlenem) tworzy mieszaninę wybuchową. Jego pary są cięższe od powietrza, co powoduje, że "pełzają" po stole laboratoryjnym, unosząc się z otwartej butelki. Możliwe jest więc podpalenie par eteru, nawet w odległości kilku metrów od otwartej butelki, co powoduje szybkie przeniesienie ognia i pożar. Jest to powód, dla którego należy bardzo ostrożne obchodzić się z nim (dobrze wentylowane pomieszczenie), a w szczególności nie wolno używać otwartego ognia przy wszelkich pracach z eterem.

Bardzo niebezpieczna, w pracach z eterem dietylowym, jest jego skłonność do tworzenia wybuchowych nadtlenków, w wyniku działania światła i kontaktu z powietrzem. Przed jego ogrzaniem należy wytworzone nadtlenki rozłożyć dodając metalicznego sodu. Wydestylowanie eteru do sucha powoduje często eksplozję na skutek tego, że na dnie kolby pozostają nadtlenki.

[edytuj] Bibliografia

1. Słownik chemiczny, praca zbiorowa, Wydawnictwo "Wiedza Powszechna", wydanie VII, Warszawa 1995.

[edytuj] Zobacz też

• eteromania
• lista czynników chłodzących