Jan I Askańczyk

Skocz do: nawigacji, szukaj

Jan I Askańczyk, margrabia brandenburski, założyciel Landsberga (Gorzowa), urodzony w 1224, zmarły 10 września 1266, syn Albrechta II, brat m.in. Ottona III, założyciel starszej linii askańskiej, zwanej joannicką; w 1224 jako małoletni pozostawał wraz z bratem pod opieką Heinricha, hrabiego v. Anhalt, na zjeździe Rzeszy we wrześniu 1231 obaj otrzymali od cesarza Fryderyka II w lenno Marchię Brandenburską z księstwem pomorskim, 2 lipca 1257 w Stolpe wystawił przywilej lokacyjny miasta Landisberch nova, tuż przed śmiercią 3 marca 1266, przeprowadził z bratem podział Marchii Brandenburskiej, Nowa Marchia wraz z Gorzowem przypadła bratu Ottonowi i jego potomstwu.

Był dwukrotnie żonaty, pierwsza żona Zofia, córka duńskiego króla, 6 dzieci: Jan II, Otto IV, Erich, Konrad I, Helena, Herman, druga żona - Jutta Saska, 4 dzieci: Agnieszka, Henryk I bez Ziemi, Matylda i Albrecht.

[edytuj] Bibliografia

  • Encyklopedia Gorzowa, pod redakcją Jerzego Zysnarskiego.
Źródło: „http://pl.wikipedia.org/wiki/Jan_I_Aska%C5%84czyk”