Jan Sebastian Szembek

Skocz do: nawigacji, szukaj
Ten artykuł dotyczy dygnitarza I Rzeczypospolitej. Zobacz też: inne osoby o tym nazwisku.
Jan Sebastian Szembek
Szlachcic

Rodzice  ?
Dzieci z Ewa Leszczyńska
Bihilda Szembek
Data urodzin  ?
Miejsce urodzin  ?
Data śmierci 1731


Jan Sebastian Szembek herbu Szembek - (zm. 8 kwietnia 1731), kanclerz wielki koronny, syn Franciszka, brat Stanisława prymasa. Przewyższał brata zdolnościami, ambicją i energią i stał się właściwym twórcą wielkości swego rodu. Oddawszy się bezwzględnie na służbę Augusta II, zajął niebawem w jego otoczeniu pierwsze miejsce, zostając referendarzem wielkim koronnym w 1699 roku, później w latach (1703-1711) podkanclerzym koronnym i faktycznym kierownikiem polityki królewskiej. Po abdykacji Augusta II okazał mu najstalszą wierność, w roku 1712 nagrodzony kanclerstwem koronnym. Pełnił też urząd marszałka sejmu zwyczajnego w Warszawie od 22 grudnia 1701 do 6 lutego 1702. Dzięki sprytowi i zapobiegliwości zdobył ogromny majątek, wpływami swymi ogarnął całą koronę, począł frondować przeciw dworowi i wysługiwać się Moskwie. Jako płatne narzędzie cara Piotra I Romanowa odegrał w dziejach Polski rolę fatalną. Popierał ideę monarchii dziedzicznej w Polsce. Na sejmie 1718 wystąpił z projektami reform skarbowych i ekonomicznych. Katolik, fundator i dobroczyńca wielu kościołów i klasztorów.

Zimny egoista, wpatrzony w karierę osobistą i wielkość swej rodziny, jedynie wobec zakonników okazywał wielką szczodrobliwość.


Poprzednik
Stanisław Antoni Szczuka
Marszałek Sejmu I Rzeczypospolitej
1702
Następca
Michał Serwacy Wiśniowiecki
W innych językach