Murad III

Murad III (4 lipca, 1546 - 15 stycznia, 1595) - sułtan Imperium Ottomańskiego od 1574 roku do śmierci.

Był najstarszym synem sułtana Selima II i Nur-Banu (wł. Cecilia Venier-Baffo, wenecjanka porwana w 1537 do Stambułu). Zajął miejsce swego ojca w 1574 roku. Jego panowanie to pierwszy okres spadku potęgi i znaczenia Imperium Osmańskiego, które już nawet za rządów Selima II zdołało utrzymać swą siłę jedynie dzięki wielkiemu wezyrowi Mehmedowi Sokollu.

Choć Sokollu zamordowany został dopiero w 1579, jego wpływy na dworze zmalały dużo wcześniej.

Rządy Murada III na polu polityki zewnętrznej to przede wszystkim wojny z Persją i Austrią Habsburgów.

Osobiście w 1589 skazał na karę śmierci chrześcijańskiego misjonarza, kapucyna Józefa z Leonessy. Zakonnik, po trzech dniach tortur, cudem uniknął śmierci ^[1].

[edytuj] Przypisy

1. ↑ Św. Józef z Leonessy (1556-1612), w: www.franciszkanie.pl, dn. 31 maja 2007

[edytuj] Linki zewnętrzne

• Akt przymierza Murada III ze Stefanem Batorym z dnia 17 VII 1577 roku