Pierwsze prawo Kirchhoffa

Skocz do: nawigacji, szukaj


Pierwsze prawo Kirchhoffa - prawo dotyczące przepływu prądu w rozgałęzieniach obwodu elektrycznego, sformułowane w 1845 roku przez Gustawa Kirchhoffa. Prawo to wynika z zasady zachowania ładunku i równania ciągłości. Wraz z drugim prawem Kirchhoffa umożliwia określenie wartości i kierunków prądów w obwodach elektrycznych.

Dla węzła w obwodzie elektrycznym prawo to brzmi:

Dla węzła obwodu elektrycznego suma algebraiczna natężeń prądów wpływających(+) i wypływających(-) jest równa 0 (znak prądu wynika z przyjętej konwencji)

lub

Suma natężeń prądów wpływających do węzła jest równa sumie natężeń prądów wypływających z tego węzła.

Dla przypadku przedstawionego na rysunku I prawo Kirchhoffa można więc zapisać w postaci:

I_1 + I_2 + I_3 - I_4 - I_5 - I_6 = 0 \,

przyjmując konwencję, że prądy wpływające do węzła są dodatnie, zaś wypływające są ujemne i traktujac je jak wielkości algebraiczne lub w postaci:

I_1 + I_2 + I_3 = I_4 + I_5 + I_6 \,

biorąc pod uwagę tylko wartości prądów i zapisując prądy wpływajace po jednej, a prądy wypływające po drugiej stronie równania.

W ogólnym przypadku wielu prądów prawo ma postać:

\sum_{\alpha = 1, 2,...}I_{\alpha} = 0 \,


Dla ciągłego rokładu prądów prawo przyjmuje postać: całka po powierzchni zamkniętej z gęstości prądu jest równa zero:

{\underset{\!\vec S\;\;\;}{\;\bigcirc\!\!\!\!\!\!\!\!\int\!\!\!\!\!\int}}\vec J d \vec S=0


[edytuj] Zobacz też

Źródło: „http://pl.wikipedia.org/wiki/Pierwsze_prawo_Kirchhoffa”
W innych językach