Południk
Południk geograficzny to półokrąg na powierzchni Ziemi, który łączy oba bieguny, o dł. ok. 20 000 km, wyznaczający kierunek północ-południe i przecinający prostopadle równik. Południkiem miejscowym (danego punktu Ziemi) jest południk przechodzący przez dane miejsce. Żaden z południków nie jest szczególnie wyróżniony. Za południk początkowy (zerowy) przyjęto w 1884 roku południk przechodzący przez obserwatorium w Greenwich. Płaszczyzna południka 0° i 180° dzieli kulę ziemską na dwie półkule - wschodnią i zachodnią.
Południki łączące bieguny magnetyczne to południki magnetyczne, te które łączą bieguny geograficzne to południki geograficzne, zaś te przedstawione na mapie - południki kartograficzne.
W astronomii sferycznej południk niebieski to połowa koła wielkiego łączącego bieguny niebieskie i przechodzącego przez zenit. Względem południka niebieskiego określa się kąt godzinny ciał niebieskich a także azymut astronomiczny. Na południku niebieskim zachodzą kulminacje ciał niebieskich.
[edytuj] Cechy południków
Cechy południków:
- mają kształt łuków
- jest ich nieskończenie wiele
- wskazują kierunek północny i południowy
- są równej długości (długość ok. 20 000 km)
